Δρ. Μαρία Σωτηράκου
Με την επιβεβαίωση ότι είναι “Ελεύθερη και χρηστών ηθών‘” άνοιξε η Θύρα, εγένετο η είσοδος της δοκίμου εις τον Ναό και η Αδ Δοκιμαστής την οδήγησε, με καλυμμένους οφθαλμούς, προ των δύο Στηλών.
Αυτές οι δύο Στήλες, ή “Κίονες” ακριβέστερα, στέκονται μεγαλοπρεπώς αμέσως μπροστά από τη Θύρα του Ναού. Λέγεται πως αναπαριστούν τις Στήλες οι οποίες υπήρχαν στην είσοδο του Ναού του Σολομώντα, σε κάθε πλευρά της Μεγάλης Ανατολικής Πύλης.
Είναι χάλκινες με περίμετρο δύο μέτρα, και είχαν σύμφωνα με τις πιο αυθεντικές μαρτυρίες(Πρώτο και Δεύτερο Βιβλίο των Βασιλειών, όπως επίσης επαληθεύεται και στο Βιβλίο του Ιερεμία), ύψος περίπου εννέα μέτρα και με κιονόκρανα που είχαν ύψος δυόμιση μέτρα.
Η Στήλη στα δεξιά ονομαζόταν, όπως μας έχει μεταφερθεί, JACHIN (η εβραϊκή ονομασία τους στη μετάφραση της Βίβλου), ενώ η Στήλη στα αριστερά ΒΟΑΖ,(Γ΄ Βασιλειών, Ζ΄,7), που ετυμολογικά σημαίνουν η μεν λέξη ΒΟΑΖ “Η δύναμη εν αυτώ” η δε λέξη ΙΑΧΕΙΝ “Αυτός θα εγκαθιδρύσει”.
Ο Χιράμ Αβίθ από την Τύρο, τις κατασκεύασε όπως ακριβώς ήταν οι δύο μεγάλες Στήλες του Ναού του Μαλκάρθ στην Τύρο, οι οποίες ήταν αφιερωμένες στον αέρα και το πυρ, (PIKE, 2001).
Η Σεβασμία της Στοάς απευθυνόμενη προς τη δόκιμο, ενώ αυτή εξακολουθεί να βρίσκεται προ των δύο Στηλών, αναφέρεται στις “Τύψεις του Συνειδότος” στην περίπτωση δικής της επιορκίας, μιλά για την αμάθεια και τι προκαταλήψεις των αμύητων και μετά την επιβεβαίωση ότι “εξ οικείας βουλήσεως, αβιάστως και ελευθέρως εμφανίσθει προ αυτής και ότι η δόκιμος είναι διατεθειμένη να αντιμετωπίσει τις όποιες δοκιμασίες, διατάσσει την Αδ Δοκιμαστή να την οδηγήσει στην πρώτη περιοδεία.
Η δόκιμος αντιλαμβάνεται ότι το “ταξίδι” της ξεκινά!
Ξεκινά με αφετηρία δύο Στήλες…
Δύο Στήλες, η άκρη του Κόσμου, οι Πύλες από το χάος, όπως έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες.
Οι λεγόμενες «Ηράκλειες Στήλες», που όπως αναφέρεται στη μυθολογία, κάποτε έφθασε ο Ηρακλής όταν σε έναν άθλο του έψαχνε να βρει τα μήλα των Εσπερίδων.
Έψαχνε ο Ηρακλής κάτι το ακατόρθωτο…
Στους ναούς και στα ανάκτορα των αρχαίων λαών υπήρχαν δύο Στήλες στις εισόδους, οι οποίες συμβόλιζαν γι’ αυτούς την ισχύ και την σταθερότητα. Ο ναός του Ήλιου στην Ηλιούπολη, την αρχαία πρωτεύουσα της Αιγύπτου, η αίθουσα του θρόνου του βασιλιά Μίνωα, επίσης οι πέτρινες στήλες της εισόδου των σπηλαίων στη λατρεία των Νηρηίδων, κλπ.
Στη Παλαιά Διαθήκη διαβάζουμε ότι η γενιά του πατριάρχη Σηθ η οποία, μέσω του Νώε, σώθηκε διατηρώντας την ανθρωπότητα, ανήγειρε δύο Στήλες μια πλίθινη και μια λίθινη και χάραξαν επάνω τις εφευρέσεις τους, πιστεύοντας ότι κάποια θα σωθεί από την ορμή των υδάτων.
Η χρήση των Στηλών για την προστασία και διατήρηση του ανθρώπινου πολιτισμού.
Στην Παλαιά Διαθήκη στο κεφάλαιο των Βασιλειών αναφέρεται : “...και έστησεν τους στύλους εις την στοάν του Ναού, και έστησεν τον στύλον τον δεξιόν, και εκάλεσεν το όνομα αυτού ΙΑΧΕΙΝ…και έστησεν τον στύλον τον αριστερόν, και εκάλεσεν το όνομα αυτού ΒΟΑΖ…“.
Κομμάτια αυτών των ιστοριών “υπενθυμίζουν” οι Στήλες, ανάμεσα στις οποίες στεκόμαστε περιμένοντας το ξεκίνημα της τεκτονικής μας πορείας.
Προστασία, Δύναμη, Σταθερότητα, Διατήρηση Ζωής.
Κάθε περιοδεία δοκιμασιών μας ξεκινά από και τελειώνει στο μέσο των δύο Στηλών.
Στη Στήλη Β που αντιστοιχεί στη Γη, στην υλική φύση του Ανθρώπου και στη Στήλη J που αντιστοιχεί στην ουράνια σφαίρα, στην πνευματική φύση του Ανθρώπου.
Στη Στήλη Β που αντιστοιχεί στη Στήλη του Βορρά, στους Μαθητές και Εταίρους και στη Στήλη J που αντιστοιχεί στη Στήλη της Μεσημβρίας, στους Διδασκάλους.
Μπήκαμε στο Ναό με κυρίαρχη την υλική φύση αλλά και με αποφασιστικότητα και δύναμη αυτή η φύση να κυριαρχηθεί από την πνευματική φύση.
Η άγνοια και αμάθεια του Βορρά θα κυριαρχηθεί από τη Γνώση, την Ισχύ και την Αρετή της Μεσημβρίας.
Η Στήλη J είναι ο στόχος κάθε Τέκτονα.
Η παραμονή μας στο μέσο των δύο Στηλών μας δίνει το χρόνο να επαναβεβαιώνουμε την απόφαση μας και να απαντάμε στη Σεβασμία ότι θέλουμε να συνεχίσουμε.
Από το ίδιο σημείο είδαμε τα φλεγόμενα ξίφη στραμμένα προς την καρδιά μας με σκοπό την υπενθύμιση της επιορκίας, από το ίδιο σημείο τα είδαμε στραμμένα προς το έδαφος, ως ασπίδα προστασίας μας.
Και φτάνει η υπέρτατη στιγμή, όπου από το ίδιο σημείο ακούμε την Σεβασμία να ανακηρύσσει ότι η μεταξύ των δύο Στηλών………είναι Μαθήτρια Τέκτων των Αρχαίων, Ελεύθερων και Αποδεδεγμένων Τεκτόνων….
Μέλος της Παγκόσμιας Τεκτονικής Αδελφότητας!
Οι Στήλες Β και J στήριξαν την Επιθυμία και την Απόφαση μας να ξεκινήσουμε τη δύσκολη τεκτονική μας πορεία.
Οι Στήλες αυτές υπήρχαν στην είσοδο κάθε τεκτονικού Ναού από την εμφάνιση του Τεκτονισμού, όπως φανερώνουν παλαιότατοι πίνακες χαράξεως, ως ανάμνηση των δύο Στηλών του Ναού του Σολομώντα.
Ο Αδ Makey, στο βιβλίο του “Ο ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΥ”, αναφέρει ότι οι Στήλες αυτές εντός του τεκτονικού Ναού συμβολίζουν τη σταθερότητα και τη ισχύ του Τεκτονικού Θεσμού.
Στο επάνω μέρος των Στηλών, στα κιονόκρανα, υπάρχουν μισάνοιχτα ρόδια, σύμβολα γονιμότητας, αιωνιότητας και αφθονίας των αγαθών της φύσης, αλλά και του μεγάλου αριθμού των Τεκτόνων στην Υφήλιο, που όπως οι καρποί του ροδιού είναι ενωμένοι μεταξύ τους έτσι και όλοι οι Τέκτονες συνδέονται με την παγκόσμια Τεκτονική Άλυσο.
Στην ερώτηση τι σημαίνουν οι δύο Στήλες, το Τυπικό μας στο Βαθμό Μαθητή, απαντά:
Σημαίνουν τα δύο Ηλιοστάσια, (το Χειμερινό και το Θερινό), δηλαδή τις χρονικές στιγμές του κάθε έτους, που ο Ήλιος φτάνει από την ελάχιστη στη μέγιστη ακτινοβολία του.
Από το σκότος στο Φως.
Σημειώνεται ότι η δυναμική και καθοριστική παρουσία των δύο Στηλών στην είσοδο του Τεκτονικού Ναού, επιβεβαιώνεται και από την τεκτονική παράδοση, κατά την οποία όταν Αδ παρουσιάσει κάποια αντιτεκτονική συμπεριφορά ή θελήσει να αντικρούσει πιθανή αντιτεκτονική αντιμετώπιση, λαμβάνει θέση μεταξύ των δύο Στηλών!
Εκεί τίθεται συμβολικά προ των ευθυνών της, ή προστατεύεται από αντιτεκτονικά στοιχεία.
Εκεί η ίδια και οι δικαίως ή μη κατηγορούντες αυτήν, οδηγούνται στην αυτογνωσία κατερχόμενοι εις τα βάθη της συνειδήσεως, με τελικό στόχο την αναγνώριση του πιθανού λάθους και την επιδιωκόμενη κάθαρση.
Σε κάθε περίπτωση κατά την διάρκεια των τεκτονικών διαδικασιών, οι δύο Στήλες συμβολίζουν μια άλλη Πύλη.
Την Πύλη εισόδου προς τον εσωτερικό μας κόσμο και στη συνείδησή μας, μια Πύλη η οποία, στην περίπτωση αυτή, μετά από μια πολύ δύσκολη πορεία, μας “προσφέρει” τα “μήλα των Εσπερίδων” που είναι η πνευματική μας ανέλιξη, η Αρετή, η Αλήθεια, το ΦΩΣ.
ΠΗΓΕΣ
ALBERT PIKE,(2001), “ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΕΚΤΟΝΩΝ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟΔΕΔΕΓΜΕΝΟΥ ΣΚΩΤΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ”, εκδόσεις ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ, Αθήνα
Τσαμουρά Νικολέττα,(2014), “Μαθητεία σε Βαθμό Μαθητή”, εκδόσεις ΤΑΔΕ ΕΦΗ, Αθήνα
ALBERT G. MACKEY, M.D.,(2015), “Ο ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΥ”, εκδόσεις Δίον, Αθήνα
ΤΥΠΙΚΟΝ ΕΙΣ ΒΑΘΜΟΝ ΜΑΘΗΤΗ
