Δρ. Μαρία Σωτηράκου
“…. Η Τελετάρχης θέτει εις την μεν αριστεράν χείρα της Δοκίμου ξύλινο μεγάλο Διαβήτη, του οποίου το ένα σκέλος στηρίζει επί της καρδίας αυτής και το άλλο στην Βίβλο, στον Γνώμονα, στον Διαβήτη και στο Ξίφος….”.
Η επικύρωση της Επισήμου Διαβεβαιώσεως παντός Τέκτονος γίνεται με το ένα σκέλος του Διαβήτη επί της καρδίας της Δοκίμου!
Ο Διαβήτης μαζί με την Βίβλο του Νόμου και τον Γνώμονα είναι τα Τρία Μεγάλα Φώτα του Τεκτονισμού και αποτελούν τον βασικό διάκοσμο της Στοάς, απαραίτητα για το Άνοιγμα των Εργασιών.
Ο Διαβήτης είναι το έμβλημα της Σοφίας, της Συνέσεως και της Περισκέψεως, οι οποίες συμβολίζουν την Δικαιοσύνη και την Αλήθεια.
Όπως είναι γνωστόν ο Γνώμονας κι ο Διαβήτης είναι αρχιτεκτονικά εργαλεία και ο μεν Γνώμονας χρησιμοποιείται στην επίπεδη επιφάνεια και αναφέρεται στην Γεωμετρία, τη μέτρηση της γης, ο δε Διαβήτης χρησιμοποιείται για την χάραξη κύκλων σε επίπεδη επιφάνεια, αναφέρεται στην σφαιρική Τριγωνομετρία και στην Επιστήμη των σφαιρών.
Επομένως ο Γνώμονας έχει θεωρηθεί ως το σύμβολο των εννοιών οι οποίες αναφέρονται στη γη και το σώμα, ενώ ο Διαβήτης αναφέρεται σε έννοιες των ουρανίων σφαιρών, του πνευματικού Κόσμου, του επέκεινα, και της ψυχής.
Ο Διαβήτης θεωρείται σύμβολο του Σύμπαντος, του Απείρου, διότι ο κύκλος, ως γνωστόν δεν έχει αρχή και τέλος, είτε στο γήινο επίπεδο , είτε στον τετραδιάστατο χώρο, σχηματίζοντας συμπαντικές σφαίρες, όπου τα ουράνια σώματα κινούνται αενάως στις ελλειπτικές τροχιές τους.
Επίσης, επειδή κατά την χάραξη ενός κύκλου το ένα σκέλος του Διαβήτη είναι πακτωμένο στο Κέντρο του Κύκλου, συμβολίζει επίσης και το Σημείον, το αθάνατο Σημείο από το όποιον ξεκινά κάθε εκδήλωση, εξέλιξη, η ίδια η Ζωή του Σύμπαντος.
Στο γήινο δισδιάστατο επίπεδο, ο Διαβήτης έχοντας, όπως ήδη έχει αναφερθεί, σε σταθερό σημείο ακινητοποιημένο το ένα άκρο του και το άλλο να δύναται να χαράσσει περιφέρειες κύκλου διαφορετικής ακτίνας, δύναται να συμβολίζει, για τον τέκτονα, τον χώρο της ατομικής του ελευθερίας.
Η ατομική ελευθερία, η οποία όμως περιορίζεται στον χώρο εκείνων των δραστηριοτήτων που καθορίζονται από την περιφέρεια κύκλου, που ο ίδιος έχει διαμορφώσει με την δική του ελεύθερη βούληση, έχοντας βέβαια κατά νου τη ρήση του Τυπικού μας :
“…Ελευθερία είναι το δικαίωμα, το οποίον έχει έκαστος να πράττη παν το μη αντικείμενον προς τον Νόμον, την Ηθικήν και την Ελευθερίαν του άλλου…”.
Στον συμπαντικό χώρο, στο χώρο του Μεγάλου Αρχιτέκτονα του Σύμπαντος, της Γονίμου και Αιωνίας Πηγής Φωτός, η συμβολική παρουσία του Διαβήτη “σχεδιάζει” ομόκεντρες σφαίρες, τη σφαιρική τελειότητα κατά τον Εύδοξο τον Κνίδιο, όπου εξελίσσεται η αυτοπραγμάτωση και η αναζήτηση της αιώνιας Αλήθειας.
Κατά την διάρκεια των Εργασιών σε Βαθμό Μαθητή, στο Βωμό των Επισήμων Διαβεβαιώσεων επάνω στην Βίβλο του Νόμου τοποθετείται ο Γνώμονας και ο Διαβήτης εις τρόπον ώστε τα άκρα του Γνώμονα να καλύπτουν τα άκρα του Διαβήτη. Αυτό δηλώνει ότι στον Βαθμό αυτό η έννοια των Συμβόλων αναλύεται στην ηθική και υλική τους διάσταση και όχι στην φιλοσοφική και πνευματική, ανάλυση η οποία γίνεται στους ανώτερους βαθμούς.
Παρ’ όλα αυτά το Θείο αναμιγνύεται πάντοτε με το ανθρώπινο, το γήινο αναμιγνύεται πάντοτε με το πνευματικό και υπάρχει πάντοτε κάτι το πνευματικό και στις πιο συνηθισμένες πράξεις της ζωής μας, (PIKE, 2001).
Μια πρόσθετη εκδοχή της κάλυψης των άκρων του Διαβήτη από τον Γνώμονα αναφέρει ότι στον Βαθμό του Μαθητή τα ανθρώπινα πάθη, οι προκαταλήψεις και οι δεισιδαιμονίες συνεχίζουν να κυριαρχούν των πνευματικών αναζητήσεων στον Μαθητή-τέκτονα, ο οποίος αντιμετωπίζει αυτά τα εμπόδια στην πορεία του προς το Φως.
Ο Διαβήτης, ως Τεκτονικό Σύμβολο, αρχικά χαράσσει κύκλους περιχαρακώνοντας τον χώρο στο γήινο περιβάλλον, όπου ο τέκτονας, αφού αφήσει έξω τα “μέταλλα”, μελετά την Φύσιν, παρατηρεί τα Φαινόμενα, κατέρχεται εις το βάθος της Συνειδήσεως του και αξιολογεί, τροποποιεί και καλλιεργεί τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του, έτσι ώστε να οδηγηθεί στην απόκτηση ηθικών στάσεων, συμπεριφορών και αξιών και με την ταυτόχρονη χρήση του Γνώμονα προχωρά στην λείανση του προσωπικού λίθου.
Η πορεία προς το Φως συνεχίζεται στον ανώτερο πνευματικό χώρο, όπου ο Διαβήτης χαράσσει αενάως ομόκεντρες σφαίρες πνευματικής ανέλιξης.
Η πορεία προς το Φως ακολουθεί την απείρου διάστασης ακτίνα της Συμπαντικής Σφαίρας .
ΠΗΓΕΣ
· Σεπτή Στοά “ΚΙΜΩΝ” υπ’ αρ. 1,”Ατραπός 2007-2009″, ΛΑΡΝΑΚΑ 2009
· ALBERT PIKE,(2001), “ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΕΚΤΟΝΩΝ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟΔΕΔΕΓΜΕΝΟΥ ΣΚΩΤΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ”, εκδόσεις ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ, Αθήνα
· ALBERT G. MACKEY, M.D.,(2015), “Ο ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΥ”, εκδόσεις Δίον, Αθήνα
· ΤΥΠΙΚΟΝ ΕΙΣ ΒΑΘΜΟΝ ΜΑΘΗΤΗ
· ΤΥΠΙΚΟΝ ΕΙΣ ΒΑΘΜΟΝ ΕΤΑΙΡΟΥ
