Ιωάννα Λαχανά
Εργασία είναι κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα, που αποσκοπεί στην παραγωγή και προσφορά ενός προϊόντος, υλικού ή πνευματικού. Μπορεί να είναι χειρωνακτική, ή πνευματική ή συνδυασμός των δύο. Είναι η ενασχόληση με μία υποχρέωση, έως ότου ληφθεί μετρήσιμο αποτέλεσμα.
O Ησίοδος υμνεί την εργασία και καταδικάζει την αργία. Ο Αριστοτέλης χαρακτηρίζει δίκαιους “τους μη αφ’ ετέρους ζώντες” .Ο Ευρυπίδης πιστεύει, ότι η ευτυχία και η δόξα είναι αποκυήματα του μόχθου. Στον αρχαίο ελληνικό και ρωμαϊκό κόσμο υποτιμούνταν η χειρωνακτική εργασία. Στην Παλαιά Διαθήκη η πρώτη εντολή του Θεού στον Αδάμ και την Εύα ήταν να εργάζονται. Στην Καινή Διαθήκη ο Χριστός εργαζόταν ως ξυλουργός. Ο Ιωάννης Χρυσόστομος χαρακτηρίζει την εργασία, εκτός από καθήκον, πράξη αγάπης και διακονίας του συνανθρώπου. Στην Πατερική θεολογία, η προσωπική εργασία-συνεργασία διευκολύνει την μετάβαση του ανθρώπου, από τον ατομικό στον προσωπικό κοινωνικό χώρο, απελευθερώνοντάς τον από τον εγωκεντρισμό. (1)
Σύμφωνα με το άρθρο 22 παρ.1 του Συντάγματος της Ελλάδος «1. H εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Kράτος, που μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών και για την ηθική και υλική εξύψωση του εργαζόμενου αγροτικού και αστικού πληθυσμού.
Όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από φύλο ή άλλη διάκριση, έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας.» (2)
Η εργασία είναι Αγαθό και πρέπει να αμείβεται. Η εργασία είναι καθήκον κάθε ανθρώπου. Σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε δικαίωμα την εργασία. Είναι σαν να χαρακτηρίζουμε δικαίωμα την Ελευθερία και την Υγεία.
Τεχνηέντως στο Σύνταγμα της Ελλάδος η Εργασία αναφέρεται, ως προστατευόμενο δικαίωμα και όχι ως προστατευόμενο αγαθό και κατά συνέπεια έχουμε φτάσει στο σημείο να κοστίζει λιγότερο στο κράτος η μέριμνα για την επιδότηση της ανεργίας. Κατανοεί ο καθένας από εμάς, ότι δεν δημιουργούνται τόσα έτη, που κυβερνούν βέβηλοι συνθήκες απασχόλησης, αλλά συνθήκες επιδότησης της ανεργίας, που καταλήγει σε αεργία, για όσους έχουν συνηθίσει να ζουν με τα επιδόματα και για όσους θεωρούν υποτιμητικά κάποια επαγγέλματα. Όπως όμως αναφέρει ο Ησίοδος «Έργα και ημέρες» η εργασία είναι ο μόνος δρόμος, που εξασφαλίζει την επιτυχία. «Έργον δ’ ουδέν όνειδος, αεργίη δέ τ’ όνειδος», δηλαδή «καμία εργασία δεν είναι ντροπή, ντροπή είναι να μην εργάζεται κανείς»
Στην παγκόσμια κοινότητα μάλιστα συζητείται πλέον και το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, χωρίς εργασία, κάτι που αν υλοποιηθεί θα είναι καταστροφικό για τους βέβηλους.
Ο κάθε άνθρωπος ασκεί ένα επάγγελμα, που ορίζεται ως έλλογη συμπεριφορά του κοινωνικού ανθρώπου σταθερά προσαρμοσμένη στην εξεύρεση και εξασφάλιση πρόσφορων τρόπων, αλλά και μέσων προς διαρκή ικανοποίηση, εξ υποκειμένου, των σε χρήμα αποτιμημένων αναγκαίων του.
Το επάγγελμα προσδίδει πέραν του βιοπορισμού και την ευδαιμονία, από την παραγωγή έργου και την δημιουργία.
Η εργασία διακρίνεται:
1ον Σε εργασία που ασκείται για βιοπορισμό και δεν επιδέχεται εκπτώσεις από το άτομο ,πρέπει να ασκείται με υπευθυνότητα ,προσήλωση ,μεθοδολογία ειδίκευση και συνεχή επιμόρφωση, διότι παρέχεται σε ανθρώπους που εμπιστεύονται τον εργαζόμενο λόγω της γνώσης για να την ασκεί είτε επί πληρωμή ,είτε εθελοντικά. Η ανάληψη της εργασίας, η εκλογή του επαγγέλματος, απαιτεί περίσκεψη και προετοιμασία για να καλύπτει τις εσωτερικές ανάγκες του κάθε ανθρώπου και να φέρει και τη χαρά σε αυτόν και
2ον Σε εργασία, που ασκείται με σκοπό την προσωπική ευχαρίστηση και εξέλιξη του εαυτού. Η εργασία αυτή μπορεί να οριστεί και ως χόμπι, που ασκείται στον ελεύθερο χρόνο από άτομο ανήσυχο και πολυσχιδές.
Η εργασία παράγει αγαθά ή προσφέρει υπηρεσία και ασκείται ή παρέχεται επί σκοπώ και όχι μάταια.
Υπάρχουν τα ταλέντα, που κάθε άνθρωπος διαθέτει αποη γέννησή του. Αυτά τα ταλέντα, τα εφόδια, που η φύση μας έχει προικίσει, οφείλουμε να τα ανακαλύπτουμε ,να τα αξιοποιούμε και με εργασία να τα εξελίσσουμε.
Ο καλλιτέχνης δεν είναι τίποτα χωρίς το ταλέντο, αλλά το ταλέντο δεν είναι τίποτα χωρίς την εργασία.
Εμίλ Ζολά
Γάλλος συγγραφέας (1840-1902)
Μέσα από την εργασία ο άνθρωπος ωφελείται, διότι αποκτά αίσθηση ελευθερίας και αποφεύγει την παραβατική συμπεριφορά και τις ανήθικες πράξεις, στις οποίες εύκολα μπορεί να οδηγηθεί κάποιος, ο οποίος νιώθει ότι η σωματική και ψυχική του ακεραιότητα βρίσκονται σε κίνδυνο. Το αίσθημα της επιβίωσης είναι το πιο ισχυρό από όλα τα άλλα και μας καθοδηγεί. Και η εργασία συμβάλλει στην επιβίωση μας, σωματική αλλά και συναισθηματική, καθώς, μέσα από αυτή, το άτομο απολαμβάνει επίσης ποικίλα οφέλη για την ψυχολογία και την αυτοεκτίμηση του, αλλά και διαμορφώνει ταυτότητα και ακεραιότητα, ώστε να μην κάμπτεται το αξιακό του σύστημα.
Ο άνθρωπος πρέπει να εργάζεται μέσα από την καρδιά του.
Ο Martin Luther King, Jr είπε:
« Όποια και αν είναι η εργασία σου φρόντισε να την κάνεις καλά. Ο άνθρωπος πρέπει να κάνει τη δουλειά του τόσο καλά, που κανείς ζωντανός, νεκρός ή αγέννητος δεν θα μπορούσε να την κάνει καλύτερα.
Αν ένας άνθρωπος καλείται να είναι ένας οδοκαθαριστής, θα πρέπει να καθαρίζει τους δρόμους, όπως ο Michelangelo ζωγράφιζε, όπως ο Μπετόβεν συνέθεσε μουσική ή όπως ο Σαίξπηρ έγραψε ποίηση. Θα πρέπει να καθαρίζει δρόμους τόσο καλά, ώστε όλοι οι οικοδεσπότες του ουρανού και της γης με θαυμασμό να σταματούν και να λένε ‘εδώ έζησε ένας μεγάλος οδοκαθαριστής, ο οποίος έκανε τη δουλειά του καλά».
Και όταν η εργασία ασκείται ισορροπημένα, χωρίς να γίνεται αυτοσκοπός, χωρίς κερδοσκοπία και κατάχρηση του εαυτού και της κοινωνίας ,όταν παράγεις έργο έντιμα, το κέρδος και η ευδαιμονία σε ανυψώνουν.
Η Σωματική ,συναισθηματική, νοητική και αισθητηριακή ξεκούραση, που είναι απαραίτητες για τον εργάτη τον αναζωογονούν.
Μαζεύω τα σύνεργά μου: όραση, ακοή, γέψη, όσφρηση, αφή, μυαλό, βράδιασε πια, τελεύει το μεροκάματο, γυρίζω σαν τον τυφλοπόντικα σπίτι μου, στο χώμα. Όχι γιατί κουράστηκα να δουλεύω, δεν κουράστηκα, μα ο ήλιος βασίλεψε.
Αδ. Νίκος Καζαντζάκης
Ο άνθρωπος πρέπει να οριοθετεί εαυτόν, ώστε κάθε έργο και παροχή να γίνεται με μέτρο και με σκοπό το Κάλλος τη Σοφία και την Αντοχή στο χρόνο.
Να κτίζει σε γερά θεμέλια το έργο του ,να αφήνει το αποτύπωμα του στις μελλοντικές γενιές.
«Εργάζου κτητά». Αναφέρει το Δελφικό Παράγγελμα
| – | Να εργάζεσαι για να αποκτήσεις (ή να εργάζεσαι με στόχο / με αποφασιστικότητα / προσηλωμένος στο αποτέλεσμα). |
Η Εργασία στον Τεκτονισμό
Στο Τυπικό του Μαθητή αναφέρεται ξεκάθαρα ότι: «Προς τούτοις, ο Τεκτονισμός θεωρεί την Εργασίαν ως τον πρώτον και ωφελιμότατον Νόμον της ανθρωπότητος, επομένως αποκλείει τους αέργους»
Τον σκοπό του Τεκτονισμού, απεικονίζει ένας από τους ωραιότερους συμβολισμούς αυτού, της κατεργασίας του ακατέργαστου λίθου και τον μετασχηματισμό του σε τέλειο κυβικό, με σκοπό την ανέγερση με αυτόν και άλλους ομοίους στην κοινωνία των ανθρώπων, του μεγαλειώδους ναού της αρετής (και της αγάπης). Ο άνθρωπος ως σώμα, ψυχή και πνεύμα είναι ο λίθος προς λάξευση και η κοινωνία των ανθρώπων το οικοδόμημα προς ανέγερση, ο ναός. Βάσει βέβαια του νόμου της αναλογίας του Ερμή του Τρισμέγιστου, ναός είναι και ο ίδιος ο Εαυτός. Εκεί αντλούν αφετηρία και οι λοιπές αλληγορίες της διδασκαλίας του Τεκτονισμού, που αναφέρονται στα εργαλεία της τέχνης του οικοδόμου.
Βασική αξία του Τεκτονισμού είναι η εργασία, χειρωνακτική και πνευματική, όταν βεβαίως είναι παραγωγική, που χαρακτηρίζεται ως ο πρώτος και ωφελιμότερος νόμος της ανθρωπότητας. Διότι παρατηρούντες τα φαινόμενα, βλέπουμε ότι και η ίδια η φύση εργάζεται ανελλιπώς, μεταμορφώνεται και εξελίσσεται σε τελειότερες, ενσυνείδητες και μορφές(3)
Στον πρώτο βαθμό είναι απαραίτητο να εισέλθει ο μυούμενος ως ελεύθερος και χρηστοήθης.
Στον δεύτερο βαθμό του εταίρου είναι απαραίτητο να εργαστείς με την καρδιά σου. Αν δεν πράξεις έτσι, ίσως ποτέ να μην κριθείς άξιος, για να λάβεις την αύξηση στον βαθμό του Διδασκάλου.
Η παρακολούθηση των Εργασιών στις Στοές και τα φροντιστήρια είναι υποχρεωτική ,η απουσία επιβάλλεται να είναι απόλυτα δικαιολογημένη και για σοβαρό λόγο. Δεν νοείται τέκτονας δια αλληλογραφίας.
Διδαχθήκαμε τις Ελευθέριες Τέχνες και με τις γνώσεις που αποκτήσαμε, καλλιεργήσαμε την Ψυχή μας και μπορέσαμε να ανέλθουμε στο επόμενο σκαλί, όπου εισπράξαμε τη μισθοδοσία μας.
Ο Τεκτονισμός μας παρέχει τα απαραίτητα εργαλεία προκειμένου να εργαστούμε.
Ο εταίρος στην μύηση του αρχικά, ανάλογα με τα βιώματά του, προσκολλάται σε κάποιο εργαλείο, που θεωρεί πιο χρήσιμο.
Μετά τη μύηση μου σε Β’ βαθμό είχα ανάλογη συζήτηση με τις αδελφές μου στο ποτήριον της αγάπης, γιατί θεωρούσα πιο σημαντικά εργαλεία την σφύρα και τη σμίλη και οι αδελφές μου δήλωσαν προτίμηση σε κάποια εργαλεία από όσα έχουμε στη διάθεσή μας.
Στην πορεία μέχρι σήμερα και μελετώντας τη χρήση των εργαλείων των λιθοξόων στους αιώνες και πως αυτά σήμερα είναι χρήσιμα στις επιστήμες θετικές και θεωρητικές, στην κοινωνική και προσωπική ζωή, στην εξέλιξη του ατόμου πραγματικά δεν μπορώ να διαλέξω μόνο ένα εργαλείο, προκειμένου να πορευτώ και κατανόησα μέσα από τη μελέτη, για να συντάξω το πόνημα μου, τη σημαντικότητα όλων των εργαλείων, που μου δόθηκαν, την αξία της πειθαρχίας στην τεκτονική μελέτη, για την κατανόηση και τη μετάβαση στο επόμενο στάδιο.
Κατανόησα επιπλέον, ίσως το πιο σημαντικό από όλα: Ότι τα εργαλεία μας είναι τόσο δημιουργικά, όσο και καταστροφικά, αν δεν τα χρησιμοποιούμε σωστά ,αν δεν κατανοήσουμε το ζήτημα της μεταστοιχείωσης, της μεθοδικότητας ,της καθοδήγησης από τους Διδασκάλους. Ανάλογα με το υλικό πάνω στο οποίο θα εργαστούμε θα πρέπει να προσαρμόσουμε και το εργαλείο, την φλόγα ,την δύναμη που θα ασκήσουμε, για να μην καταστρέψουμε το λίθο μας ,την αξία της ξεκούρασης, την μεσότητα κατά Αριστοτέλη.
Όταν με το μοχλό μπορείς να κινήσεις όλο τον κόσμο δίκαια ή καταστροφικά.
Με την σμίλη να θεραπεύσεις όπως και να λαξεύσεις σωστά.
Με τη σφύρα να σπάσεις ή δεξιοτεχνικά να διαμορφώσεις και να χειριστείς άλλα εργαλεία.
Με το νήμα της στάθμης να βρεις την κατακόρυφο στο χώρο και αλληγορικά στον εαυτό, ώστε να μην μοιάζεις σαν γερμένος τοίχος.
Με το Διαβήτη να δημιουργήσεις κύκλους ανθρώπων των ιδεών ή γκέτο δυστυχισμένων.
Αυτά τα εργαλεία προϋποθέτουν την ηθική και την Δικαιοσύνη πριν χρησιμοποιηθούν από τον εταίρο, αλλά και το μέτρο στον ζήλο(Φωτιά της καρδιάς).
Στα σωστά χέρια χτίζουν παραδείσους και στα λάθος Κόλαση .
Το στοιχείο της Φωτιάς είναι η Καρδιά σου, απαραίτητο στοιχείο η φωτιά, για να δημιουργήσεις την Αρμονία απαλλαγμένη από μέταλλα. Γιατί κατά το μύθο το περιδέραιο της Αρμονίας συμβολίζει το καταστροφικό γαμήλιο δώρο εκδίκησης του Ηφαίστου, που οδήγησε τα παιδιά της στο Μύθο των Επτά Αρχηγών. Συμβολίζει την άσχημη μοίρα των ανθρώπων, που μένουν προσκολλημένοι στην ύλη και την εγκόσμια εξουσία !
Όταν εργάζεσαι με την καρδιά σου (φωτιά) με τα εργαλεία μας θα επεξεργαστείς το υλικό προσηκόντως. Ο Εταίρος, σύμφωνα με τα τυπικά του Τεκτονισμού, οφείλει να εργάζεται και να δίνει το καλό παράδειγμα στους Μαθητές. Καθήκοντα του η Συνέπεια ,η Ακρίβεια, η Δραστηριότητα, η Αυτοκυριαρχία, η Φώτιση και η Μυητική Ισχύς.
Προς την ανοικοδόμηση του Ναού της Αρετής οι τέκτονες χρησιμοποιώντας τις πέντε (5) αισθήσεις τους ,τα εργαλεία, που τους δίδονται, όταν κριθούν Άξιοι να εισέλθουν στον δεύτερο βαθμό του Εταίρου, σμίλη ,σφύρα ,γνώμονα, διαβήτη, νήμα της στάθμης και μοχλό, να προχωρήσουν μελετώντας τους ρυθμούς Κορινθιακό Ιωνικό, Δωρικό, γνωρίζοντας τις Επιστήμες και τους Σοφούς της Αρχαιότητας καταφέρνουν εφόσον λαξεύσουν το λίθο τους να αντικρίσουν τον Φωτοβόλο Αστέρα. Τον αστέρα που λάμπει ,αφού η Σελήνη δύσει και πριν ο Ήλιος ανατείλει.
Τον Ακτινοβόλο Αστέρα ,το Φωτεινό Σύμβολο της Ανεξάρτητης Διάνοιας της απαλλαγμένης από προκαταλήψεις και δεισιδαιμονίες , που όποιος εργάζεται με την ηθική του καθήκοντος θα είναι άξιος να Ατενίσει.
Δόξα τη εργασία !
Πηγές:
